..:: Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych :: Dowództwo / Historia - Nowy System Kierowania i Dowodzenia Siłami Zbrojnymi RP ::..
Nowy System Kierowania i Dowodzenia Siłami Zbrojnymi RP
  • zmniejsz czcionkę
  • rozmiar pierwotny
  • powiększ czcionkę
8 listopada 2011 roku Prezydent Komorowski określił główne kierunki rozwoju Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz ich przygotowań do obrony państwa na lata 2013 – 2022. Zawarł w nich potrzebę konsolidacji systemu dowodzenia oraz jasny podział kompetencji najwyższych wojskowych przywódców wokół trzech zasadniczych funkcji: planowania strategicznego, dowodzenia bieżącego i dowodzenia operacyjnego.

Poszukując początku reformy systemu dowodzenia należałoby się cofnąć o przeszło dekadę do 2001 roku, kiedy to ówczesny minister obrony narodowej Bronisław Komorowski postulował potrzebę dokonania znacznych zmian, także w systemie kierowania Siłami Zbrojnymi RP. Realizacja tych postulatów okazuje się możliwa dwanaście lat później. Od tego czasu armia się zmniejszyła o połowę, a mimo wszystko dowództwa szczebla centralnego znacznie się rozrosły. Wojsko Polskie w tym czasie zaangażowało się militarnie w dwa duże konflikty w ramach międzynarodowej koalicji w Iraku oraz pod egidą NATO w Afganistanie. Rozpoczął się również proces profesjonalizacji SZ, który obejmował min. pełne uzawodowienie oraz pozyskanie nowego rodzaju wyposażenia. Ponadto zacieśniła się współpraca w ramach Paktu Północnoatlantyckiego oraz rozpoczęła się budowa silnej Unii Europejskiej. Polska dwukrotnie stanęła na czele Grupy Bojowej UE. Doświadczenia z tego okresu, zalecenia z działalności kontrolnej prowadzonej w resorcie Obrony Narodowej, analiza zaangażowania we współczesne konflikty zbrojne,  wnioski z przeprowadzonych ćwiczeń i implementacji nowych technologii potwierdziły nieodzowną potrzebę rewizji posiadach struktur i zaprogramowania ich ewentualnej transformacji.

Rząd RP określił szczegółowe kierunki przebudowy i modernizacji SZRP na lata 2013 – 2018, a swoje wytyczne w tym zakresie wydał także minister obrony narodowej. Wypracowaniem koncepcji Nowego Systemu Kierowania i Dowodzenia miał się zająć specjalnie powołany do tego zadania zespół. Na jego czele stanął były dowódca Wojsk Lądowych, wiceminister obrony narodowej Waldemar Skrzypczak. Pod koniec kwietnia odbyło się spotkanie zespołu oraz zaproszonych przedstawicieli różnych rodzajów Sił Zbrojnych. W interdyscyplinarnej, finalizującej prace grupy naradzie w Karwicach wzięło udział ponad pięćdziesięciu oficerów. Efektem ich pracy była koncepcja przyszłej struktury dowodzenia, która miała w późniejszym czasie zostać rozwinięta i przerodzić się w nowy system.

W następnym kroku minister obrony narodowej Tomasz Siemoniak powołał pełnomocnika, któremu powierzył rolę kierowania pracami nad dalszym rozwojem reformy systemu dowodzenia. Zadanie to otrzymał dyrektor Departamentu Strategii i Planowania Obronnego gen. dyw. Mirosław Różański. A od lutego 2013 roku rozpoczął funkcjonowanie dwudziestopięcioosobowy zespół ds. Nowego Systemu Kierowania i Dowodzenia SZRP. W jego skład weszli oficerowie reprezentujący różne rodzaje Sił Zbrojnych, Sztab Generalny WP, Dowództwo Operacyjne itp. Wśród jego członków są byli dowódcy brygad, baz, piloci i marynarze, dowódcy Polskich Kontyngentów Wojskowych w Afganistanie i specjaliści z różnych dziedzin wojskowości. Jego pracami kierował gen. bryg. Sławomir Wojciechowski. Oprócz stałych, etatowych członków z zespołem współpracowali inni przedstawiciele Sił Zbrojnych, min. z Wojsk Specjalnych. Zadaniem zespołu było wypracowanie nowych struktur dowodzenia oraz dokumentów, bez których nie można dokonać reformy. Najważniejszym jest projekt ustawy o zmianie ustawy o urzędzie ministra obrony narodowej, który reguluje konsolidację dowództw i powołanie nowych organów dowodzenia. 21 czerwca 2013 roku ustawa została przyjęta przez Sejm RP i pozytywnie rozpatrzona w senacie. Zgodnie z przyjętym harmonogramem nowe uwarunkowania miałyby funkcjonować od stycznia 2014 roku. 

Funkcjonujący system dowodzenia Siłami Zbrojnymi RP ukształtował się w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Zaszło wiele ważnych zmian, a licząca wówczas ponad 200 tysięcy wojskowych armia zmniejszyła się o 55%. Przez lata natomiast nie zmniejszały się centralne organa dowodzenia. W tym czasie stale rosły w siłę. Zaburzyła się proporcja wielkości struktur pomiędzy poszczególnymi poziomami. Doprowadziło to do tego, iż sporo instytucji i dowództw dublowało swoje kompetencje, co w wielu przypadkach komplikuje właściwe zarządzanie potencjałem i generuje dodatkowe niepotrzebne koszty. W międzyczasie wielokrotnie restrukturyzowano oraz redukowano jednostki poziomu taktycznego.

Integracja dowództw oraz zmiany w obrębie Sztabu Generalnego WP oraz Dowództwa Operacyjnego SZ mają zapewnić jasne rozdzielenie trzech zasadniczych funkcji: dowodzenia bieżącego, dowodzenia operacyjnego oraz planowania strategicznego.

Przygotowanie jednostek wojskowych do działania zgodnie z przeznaczeniem, czyli artykułem 26 ustawy zasadniczej oraz zobowiązaniami w ramach artykułu 5 traktatu waszyngtońskiego spocznie na Dowództwie Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych. W związku z tym do końca roku jednostki wsparcia i zabezpieczenia miały zmienić swoje podporządkowanie, a co za tym idzie wejść w skład dywizji, flotylli i skrzydeł. Natomiast w walce lub podczas sytuacji kryzysowej będzie nimi dowodziło Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych.

Oba te dowództwa zostały tak zaprojektowane, aby sprostać wymogom prowadzenia działań połączonych, w których zaangażowane są różne rodzaje Sił Zbrojnych. W taki sposób NATO realizuje swoje zadania, min w Kosowie czy Afganistanie. W wyniku reformy wzmocnione zostaną również dowództwa jednostek szczebla taktycznego, a ich struktury dopasowane do rozwiązań obowiązujących w wojskach państw Paktu Północnoatlantyckiego.

Najważniejszą rolę powierza się Sztabowi Generalnemu WP, który będzie pełnił rolę doradczą dla Ministra Obrony Narodowej w zakresie oceny sprawności i skuteczności dowodzenia Siłami Zbrojnymi. Ponadto odpowiedzialny będzie za kreowanie przyszłego rozwoju SZ oraz planowanie ich użycia, kiedy zajdzie taka potrzeba.

21 czerwca 2013 roku w trzecim czytaniu Sejm RP większością głosów przyjął ustawę o zmianie ustawy o urzędzie ministra obrony narodowej. Dokument ten jest najważniejszym aktem normatywnym pozwalającym rozpocząć proces wdrażania Nowego Systemu Kierowania i Dowodzenia Sił Zbrojnych RZ. Zgodnie z przyjętym wcześniej harmonogramem nowe uwarunkowania miałyby obowiązywać wraz z początkiem 2014 roku. W sierpniu powołano grupę organizacyjną, która była zalążkiem przyszłego Dowództwa Generalnego.

  • publikuj na facebook
  • publikuj na tweeter
  • publikuj na google plus
Bezpieczna Polska
Dzień Otwartych Koszar CSWL Drawsko
Szkolenie zwiadowców
Szkolenie SERE
Strzelania przeciwlotników
Szkolenie spadochronowe żołnierzy 25BKPow
Ostatnie testy KRAB-ów
Aviation Detachment 17-2